مشخصات فنی شورولت نوا مونتاژ

شورولت نوا یک سدان کامپکت آمریکایی از محصولات جنرال موتورز است که تولید آن از اوایل دهه ۱۹۶۰ آغاز شد و تا سال ۱۹۸۸ در پنج نسل ادامه یافت. این خودرو در ابتدا یکی از تیپ‌های محبوب شورولت شِوی ۲ بود و پس از سال ۱۹۶۸ نام نوا به عنوان نام اصلی مدل مورد استفاده قرار گرفت. چهار نسل نخست آن در کلاس خودروهای کامپکت قرار داشتند و نسل سوم، به‌ویژه در نسخه اسپرت و سبک‌وزن، از شناخته‌شده‌ترین مدل‌های این خانواده به شمار می‌رود. نمونه‌های محدودی از نوا در دوران پهلوی به ایران وارد شدند و بعدها نسخه‌های مونتاژی آن نیز در بازار کشور حضور پیدا کردند. تولید شورولت نوا مونتاژ از سال ۱۳۵۶ شمسی توسط شرکت جنرال موتورز ایران (پارس‌خودرو امروز) آغاز شده بود. از رقبای نوا در ایران می‌توان به بیوک اسکای‌لارک یا بیوک ایران، رامبلر آریا، رامبلر شاهین، مرسدس بنز W123 و شورولت رویال اشاره کرد. این خودرو در بازار ایران با تیپ‌های مختلف C1 تا C6 شناخته می‌شود که C6 کامل‌ترین نسخه آن است.

طراحی بیرونی شورولت نوا مونتاژ در دوره تولید تغییرات بنیادین زیادی نداشت؛ با این حال، نمونه‌های قدیمی‌تر به چراغ‌های جلوی دایره‌ای و مدل‌های جدیدتر به چراغ‌های مستطیلی مجهز هستند. سقف تمام نسخه‌های مونتاژی ایران فلزی است و تزئینات پلاستیکی افقی در محل اتصال ستون C به گلگیر عقب، یکی از نشانه‌های ظاهری آن در مقایسه با بیوک اسکای‌لارک محسوب می‌شود. طراحی داخلی نوا با اسکای‌لارک اشتراک زیادی دارد و داشبورد، صفحه آمپر چهارقلو، دریچه‌های تهویه، کنسول میانی، صندلی‌ها و رودری‌ها از ساختار مشابهی بهره می‌برند. در تیپ C6، امکاناتی مانند شیشه‌بالابر برقی، قفل مرکزی، فرمان هیدرولیک، تهویه مطبوع، گرم‌کن یا بخارگیر شیشه عقب و سیستم ترمز بوستردار ارائه می‌شود. با وجود کابین پنج‌نفره، فضای نشیمن ردیف عقب به دلیل تونل بزرگ انتقال نیرو محدود است و صندوق عقب نیز فضای چندان جاداری ندارد. صندلی‌ها بسته به نسخه می‌توانند از نوع نیمکتی یا مستقل اسپرت باشند؛ در مجموع، نوا از نظر امکانات نسخه فول به اسکای‌لارک نزدیک است، اما در جزئیات تزئینی ظاهری ساده‌تر دارد.

مشخصات فنی شورولت نوا مونتاژ ایران شامل پیشرانه بنزینی شش سیلندر خطی با حجم ۴.۱ لیتر و کد GM SBC250 است که ۱۱۵ اسب بخار قدرت و ۲۵۸ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. این موتور تنفس طبیعی با گیربکس‌های دستی سه یا چهارسرعته و اتوماتیک سه‌سرعته GM TH350 عرضه شده و نیروی خود را به چرخ‌های عقب منتقل می‌کند. شتاب اعلام‌شده خودرو ۱۵.۴ ثانیه و حداکثر سرعت آن ۱۶۷ کیلومتر بر ساعت است؛ مصرف سوخت نیز ۱۲.۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر قرار دارد. در بخش فنی، تعلیق جناغی دوبل مستقل در جلو و محور یکپارچه با فنرهای شمش در عقب به کار رفته و ترمزهای جلو دیسکی و عقب کاسه‌ای هستند. استفاده از پیشرانه کم‌توان‌تر نسبت به نسخه V8 اسکای‌لارک، فشار کمتری به گیربکس و دیفرانسیل وارد می‌کند و می‌تواند از نظر دوام مجموعه انتقال قدرت مزیت محسوب شود؛ با این حال، توان خروجی محدود موتور در مقایسه با نسخه‌های قوی‌تر، شتاب و عملکرد حرکتی نوا را در سطح پایین‌تری قرار می‌دهد.