خانه نقد و بررسی تخصصی نقد و بررسی خودرو موجود در ایران بررسی میتسوبیشی ASX؛ کراس‌اووری جمع‌وجور برای شهر و مسیرهای سبک

بررسی میتسوبیشی ASX؛ کراس‌اووری جمع‌وجور برای شهر و مسیرهای سبک

بروزرسانی در: پنج شنبه 14 آبان 05 ساعت 15:09

میتسوبیشی ASX فیس‌لیفت ۲۰۱۷ ابعاد جمع‌وجوری دارد، اما سامانهٔ چهارچرخ محرک و کیفیت ساخت مناسبش آن را از بسیاری از کراس‌اوورهای شهری متمایز می‌کند. در مقابل، کابین ساده و ردیف عقب محدودش برای همهٔ خانواده‌ها ایده‌آل نیست. در این بررسی، نسخهٔ واردشده به ایران را از نظر طراحی، امکانات، توانایی‌های حرکتی، ایمنی و ارزش خرید در بازار دست‌دوم می‌سنجیم.

معرفی میتسوبیشی ASX

نام RVR در محصولات میتسوبیشی از سال ۱۹۹۱ سابقه دارد و نمونه‌های قدیمی آن بیشتر با فرم خودروهای چندمنظوره شناخته می‌شدند. میتسوبیشی در سال ۲۰۱۰ مدل تازه‌ای را با نام ASX در بسیاری از بازارها و با نام RVR در ژاپن معرفی کرد؛ کراس‌اووری جمع‌وجور که در برخی کشورها Outlander Sport نام گرفت. نسخهٔ مدل ۲۰۱۷ فیس‌لیفت همین نسل است و تغییرات اصلی‌اش در طراحی جلو و تجهیزات کابین دیده می‌شود.

آرین موتور از سال ۲۰۱۲ نسل سوم ASX را در ایران عرضه کرد و نسخهٔ فیس‌لیفت ۲۰۱۷ نیز در ادامهٔ همین روند به بازار آمد. نمونهٔ مورد بحث با موتور بنزینی ۲ لیتری، گیربکس CVT و سامانهٔ چهارچرخ محرک عرضه شده است. ASX در اروپا با پیشرانه‌ها و تیپ‌های متفاوتی عرضه می‌شد؛ برای نمونه، فهرست قیمت اسپانیا در سال ۲۰۱۷ از حدود ۲۱٬۱۰۰ تا ۳۴٬۲۰۰ یورو را دربر می‌گرفت. قیمت نسخهٔ فول ۲۰۱۷ در ایران هنگام آغاز فروش حدود ۱۷۴ میلیون تومان گزارش شد. رقبای مطرح آن در ایران هیوندای توسان، کیا اسپورتیج، نیسان جوک، سانگ‌یانگ تیوولی و سوزوکی ویتارا بودند.

طراحی ظاهری

مهم‌ترین نشانهٔ فیس‌لیفت ۲۰۱۷ در نمای جلو دیده می‌شود. جلوپنجره و بخش‌های اطراف آن با زبان طراحی «داینامیک شیلد» یکپارچه شده‌اند و قطعات کرومی، چهرهٔ ASX را از مدل‌های پیشین به‌روزتر کرده‌اند. چراغ‌های باریک و خطوط برجستهٔ کاپوت نیز به این کراس‌اوور کوچک ظاهری جدی‌تر می‌دهند.

در نمای جانبی، ابعاد کوتاه بدنه و خط شانهٔ مشخص، تناسبی مناسب برای یک خودروی شهری ایجاد می‌کنند. رینگ‌های ۱۸ اینچی نسخهٔ فول، گلگیرها و رکاب‌ها را پرتر نشان می‌دهند و به ظاهر خودرو حالت جوان‌پسند می‌بخشند؛ هرچند تایرهای فاق‌کوتاه می‌توانند عبور از دست‌انداز را خشک‌تر کنند.

نمای عقب نسبت به جلو تغییر کمتری داشته است. چراغ‌ها و فرم درِ صندوق ساده‌اند و همان طرح آشنای نسل قبل را حفظ می‌کنند. در مجموع، فیس‌لیفت جلوهٔ ASX را تازه کرده، اما طراحی عقب همچنان محافظه‌کارانه است.

کابین و امکانات رفاهی

فضای داخلی ASX ساده و کاربردی طراحی شده است. داشبورد و بخش‌هایی از رودری‌ها از پلاستیک سخت ساخته شده‌اند و کیفیت آن‌ها در حد متوسط قرار می‌گیرد؛ در عوض، ادوات اصلی به‌سادگی در دسترس‌اند و چیدمان کابین برای راننده پیچیدگی ندارد. این سادگی در مقایسه با بعضی رقبای کره‌ای ممکن است کم‌هیجان به نظر برسد.

امکانات نسخهٔ فول وارداتی می‌تواند شامل نمایشگر لمسی ۷ اینچی و دوربین عقب، کروز کنترل، سقف پانوراما، صندلی‌های چرمی و گرم‌کن‌دار جلو، درِ صندوق برقی، سنسور پارک عقب، سیستم صوتی شش‌بلندگو، آینه‌های تاشو برقی و تنظیم ارتفاع نور چراغ‌ها باشد. تجهیزات با سال ساخت و تیپ فرق می‌کنند؛ پیش از خرید، وجود هر مورد را روی خود خودرو کنترل کنید. به‌خصوص در خودروهای کارکرده، نمایشگر یا تجهیزات برقی ممکن است تعویض یا از کار افتاده باشند.

ابعاد، فضای کابین و صندوق

ASX حدود ۴۳۵۵ میلی‌متر طول، ۱۷۷۰ میلی‌متر عرض بدون فلاپ گلگیر و ۱۶۴۰ میلی‌متر ارتفاع دارد؛ فاصلهٔ محوری آن نیز ۲۶۷۰ میلی‌متر است. با احتساب فلاپ گلگیر، عرض بدنه به حدود ۱۸۱۰ میلی‌متر می‌رسد. صندوق عقب در مشخصات جهانی نزدیک به ۴۱۹ لیتر فضا دارد و صندلی‌های عقب با نسبت ۶۰ به ۴۰ تا می‌شوند.

ابعاد جمع‌وجور به پارک و رفت‌وآمد شهری کمک می‌کنند، اما ردیف عقب برای سه بزرگسال یا سرنشینان بلندقد چندان جادار نیست. برای خانواده‌ای که بیشتر با دو سرنشین جلو سفر می‌کند و گاهی به فضای بار بیشتر نیاز دارد، کارایی ASX مناسب است؛ خانواده‌های پرجمعیت احتمالاً در توسان، اسپورتیج یا ویتارا فضای راحت‌تری پیدا می‌کنند.

مشخصات فنی و عملکرد

نسخهٔ وارداتی ایران به موتور چهارسیلندر ۲ لیتری تنفس طبیعی مجهز است که ۱۴۷ اسب‌بخار قدرت در ۶۰۰۰ دور در دقیقه و ۱۹۶ نیوتن‌متر گشتاور در ۴۲۰۰ دور در دقیقه تولید می‌کند. گیربکس CVT با قابلیت شبیه‌سازی دنده و پدال‌های پشت فرمان، نیرو را به هر چهار چرخ می‌رساند. وزن خالص نمونه‌های ایران حدود ۱۴۱۰ کیلوگرم و مصرف ترکیبی اعلام‌شده نزدیک به ۸.۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است.

شتاب صفر تا صد در منابع داخلی بین ۹.۵ تا ۱۰.۵ ثانیه گزارش شده است؛ بنابراین بهتر است آن را خودرویی با شتاب متوسط و کافی برای استفادهٔ روزمره بدانیم، نه کراس‌اووری تندوتیز. مصرف واقعی نیز با ترافیک، انتخاب حالت انتقال نیرو، کیفیت سوخت و شیوهٔ رانندگی تغییر می‌کند و در رانندگی شهری سنگین می‌تواند از رقم ترکیبی رسمی بیشتر شود.

تجربه رانندگی

موتور تنفس طبیعی در شروع حرکت پاسخ آرامی دارد و گیربکس CVT هنگام فشردن پدال گاز دور موتور را بالا نگه می‌دارد؛ صدای پیشرانه در شتاب‌گیری محسوس می‌شود. برای حرکت معمولی در شهر، این ترکیب نرم و قابل پیش‌بینی است، اما در سبقت‌های سریع نباید انتظار کشش یک موتور توربو را داشت.

سامانهٔ چهارچرخ محرک امکان انتخاب حالت‌های انتقال نیرو را در اختیار راننده می‌گذارد و روی سطوح لغزنده یا خاکی سبک می‌تواند به حفظ کشش کمک کند. ASX همچنان یک کراس‌اوور شهری با فاصلهٔ محدود از زمین و تایرهای جاده‌ای است، نه خودروی آفرودی. سواری و فرمان‌پذیری‌اش برای رفت‌وآمد روزانه و جاده مناسب‌اند؛ با این حال، برخی مالکان از خشکی تعلیق روی دست‌اندازها گفته‌اند و تجربهٔ سواری تا حدی به وضعیت تایر و تعلیق نمونه بستگی دارد.

ایمنی

ASX در آزمون یورو اِن‌کپ سال ۲۰۱۱ پنج ستاره گرفت؛ اما این امتیاز با پروتکل همان سال به دست آمده و اعتبار آن در ژانویهٔ ۲۰۱۸ منقضی شده است. ANCAP نیز نسخه‌های تولیدشده از نوامبر ۲۰۱۶ را با پنج ستاره پوشش می‌دهد، مشروط به اینکه تجهیزات ایمنی متناظر با نسخهٔ ارزیابی‌شده را داشته باشند. بنابراین بهتر است امتیازهای قدیمی را در کنار سال آزمون و تجهیزات واقعی خودرو بخوانیم، نه هم‌سطح ارزیابی‌های جدید.

در نسخه‌های فول بازار ایران، هفت کیسه هوا شامل کیسهٔ هوای زانویی راننده، ABS، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز، ترمز کمکی، کنترل فعال پایداری، کنترل کشش و کمک حرکت در سربالایی ذکر شده‌اند. تعداد کیسه‌های هوا و تجهیزات می‌تواند در تیپ‌های دیگر متفاوت باشد؛ بررسی چراغ هشدار ایربگ و سلامت سامانه‌های پایداری پیش از معامله ضروری است.

رقبا

هیوندای توسان و کیا اسپورتیج فضای کابین و بازار خرید و فروش بهتری دارند و معمولاً امکانات رفاهی بیشتری هم ارائه می‌کنند؛ در مقابل، ASX ابعاد جمع‌وجورتری دارد و سامانهٔ چهارچرخ محرک، کیفیت ساخت مناسب و مصرف متعادل‌تری را در اختیار می‌گذارد. اگر رفت‌وآمد شهری و ابعاد کوچک‌تر مهم است، ASX انتخاب مناسبی است؛ اگر فضای خانوادگی و فروش آسان اولویت دارد، دو رقیب کره‌ای دست بالا را دارند.

نیسان جوک از ASX کوچک‌تر و طراحی‌اش خاص‌تر است، اما فضای عقب و کاربرد خانوادگی محدودتری دارد. سانگ‌یانگ تیوولی نیز در شهر خوش‌دست است، ولی بسته به نسخه از نظر توان و سامانهٔ انتقال نیرو با ASX یکسان نیست. سوزوکی ویتارا به خاطر سابقهٔ بازار و توانایی در مسیرهای ناهموار گزینه‌ای جدی است؛ انتخاب میان آن‌ها به بودجه، وضعیت فنی هر نمونه و میزان اهمیت خدمات و بازار دست‌دوم بستگی دارد. نیسان جوک اسپرت هم برای خریداری که شتاب و چهرهٔ متفاوت می‌خواهد، جذاب است؛ اما کاربرد خانوادگی‌اش به اندازهٔ ASX نیست.

ارزش خرید

ASX فیس‌لیفت در زمان عرضه، به‌ویژه در نسخهٔ فول، خودرویی باکیفیت و مجهز بود؛ اما قیمت‌گذاری بالا و عرضهٔ محدود اجازه نداد در بازار ایران به اندازهٔ رقبای کره‌ای جا بیفتد. قیمت حدود ۱۷۴ میلیون تومانی آغاز فروش نسخهٔ ۲۰۱۷ و بالا رفتن قیمت‌ها در دوره‌های بعد، آن را در محدوده‌ای قرار داد که خریداران گزینه‌های پرطرفدارتر را هم بررسی می‌کردند.

امروز ارزش خرید این کراس‌اوور بیشتر به قیمت و سلامت خودرو وابسته است. کیفیت ساخت، سامانهٔ چهارچرخ محرک و اندازهٔ مناسب برای شهر از نقاط قوت‌اند؛ بازار دست‌دوم کم‌رونق‌تر و دسترسی محدودتر به قطعات و خدمات، ریسک مالکیت را بالا می‌برند. خرید نمونه‌ای کارشناسی‌شده با سابقهٔ سرویس روشن منطقی است؛ اگر فروش دوباره یا خدمات در دسترس برایتان اولویت دارد، توسان، اسپورتیج یا ویتارا گزینه‌های کم‌دردسرتری هستند.

جمع‌بندی

میتسوبیشی ASX مدل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ کراس‌اووری خوش‌ساخت، جمع‌وجور و مجهز به چهارچرخ محرک است که در شهر راحت‌تر از شاسی‌بلندهای بزرگ رفت‌وآمد می‌کند و برای مسیرهای خاکی سبک هم توانایی دارد. موتور و گیربکس آن برای رانندگی آرام مناسب‌اند، اما کابین ساده، فضای محدودتر عقب و هزینهٔ مالکیت در بازار کم‌پشتیبان از جذابیتش می‌کاهند. این خودرو برای خریدارانی مناسب است که کیفیت ساخت و جمع‌وجوربودن را به فضای بیشتر و بازار دست‌دوم پررونق ترجیح می‌دهند؛ خرید آن بدون کارشناسی فنی و بررسی تأمین قطعه تصمیم سنجیده‌ای نیست.