بررسی هیوندای i10 مونتاژی؛ هاچ‌بک کوچک برای شهر

هیوندای i10 مونتاژی کرمان موتور، هاچ‌بکی کوچک با موتور ۱.۲ لیتری، گیربکس اتوماتیک و فرمان برقی است. ابعاد جمع‌وجورش پارک‌کردن را آسان می‌کند و سامانه کنترل پایداری هم در تجهیزاتش دیده می‌شود.

در عوض، موتور ۸۶ اسب‌بخاری و گیربکس چهارسرعته هنگام شتاب‌گیری محدودیت دارند و فضای صندوق و ردیف عقب برای سفرهای خانوادگی بزرگ نیست. این i10 را باید با همین اندازه و توان واقعی سنجید.

معرفی هیوندای i10

i10 کوچک‌ترین هاچ‌بک هیوندای است. نسل اول آن در سال ۲۰۰۷ معرفی شد و در سال ۲۰۱۱ فیس‌لیفت شد. نسل دوم در نمایشگاه فرانکفورت ۲۰۱۳ رونمایی شد؛ همان نسلی که کرمان موتور در ایران مونتاژ کرد. این نسل در مرکز طراحی هیوندای در روسلزهایم آلمان شکل گرفت و تیم طراحی اروپایی به سرپرستی توماس بورکله روی آن کار کرد؛ او پیش از پیوستن به هیوندای در پروژه‌های سری ۳ و سری ۶ ب‌ام‌و هم حضور داشت.

کرمان موتور در تابستان ۱۳۹۵ قرارداد همکاری با هیوندای را امضا کرد و عرضهٔ i10 و i20 مونتاژی از سال ۱۳۹۶ آغاز شد. تولید i10 بعدتر متوقف شد و نمونه‌های موجود در ایران امروز کارکرده‌اند. نسخهٔ مونتاژی با موتور ۱.۲ لیتری و گیربکس اتوماتیک عرضه شد؛ مشخصات مدل‌های یک‌لیتری یا دنده‌دستی بازارهای دیگر را نباید به آن نسبت داد.

طراحی ظاهری

با طول کمتر از ۳.۷ متر، i10 برای رفت‌وآمد در خیابان‌های شلوغ و پیدا کردن جای پارک دردسر کمتری از هاچ‌بک‌های بزرگ‌تر دارد. در نمای جلو، چراغ‌های زاویه‌دار و خطوط سپر ظاهر تندتری به دماغه داده‌اند. جلوپنجرهٔ کوچک میان چراغ‌ها قرار گرفته و بخش پایینی سپر با ورودی هوای بزرگ‌تر، چهرهٔ خودرو را از نمای روبه‌رو پهن‌تر نشان می‌دهد.

نمای کناری ساده‌تر است. زه مشکی پایین درها از یک‌دستی سطح بدنه کم می‌کند و گلگیرها با خط برجسته‌ای از بدنه جدا می‌شوند. در عقب، چراغ‌های عمودی و سپر کوتاه با ابعاد بدنه تناسب دارند. طراحی i10 نه پرجزئیات است و نه بدنه را بزرگ‌تر از اندازهٔ واقعی نشان می‌دهد؛ بیشتر برای خودرویی شهری، جمع‌وجور و کاربردی شکل گرفته است.

کابین و امکانات رفاهی

داشبورد ساده طراحی شده و دکمه‌های اصلی در دسترس راننده‌اند. استفاده از پلاستیک سخت در بخش زیادی از کابین با قیمت و کلاس خودرو هم‌خوان است، اما کیفیت سطح‌ها و ظاهرشان به پای مدل‌های گران‌تر هیوندای نمی‌رسد. طراحی دور دریچه‌ها و تریم دورنگ در بعضی نمونه‌ها، کابین را از حالت کاملاً یکنواخت بیرون می‌آورد.

در بازارهای خارجی، بسته به تیپ، نمایشگر لمسی ۷ اینچی، گرم‌کن صندلی‌های جلو و گرم‌کن فرمان عرضه می‌شد؛ این تجهیزات روی i10 مونتاژی ایران وجود ندارند. نسخهٔ کرمان موتور به تهویهٔ مطبوع اتوماتیک، فرمان برقی، کامپیوتر سفری، کنترل سیستم صوتی از روی فرمان، سنسور پارک عقب و سامانهٔ کمکی شروع حرکت در سربالایی مجهز است. فهرست تجهیزات ممکن است بین سال‌های تولید و خودروهای واردشده تفاوت داشته باشد.

صندلی‌های جلو در بررسی‌های رانندگی شکل و راحتی مناسبی داشته‌اند؛ اما ردیف عقب برای دو بزرگسال در مسیر کوتاه قابل استفاده است و در سفر طولانی محدودیت فضای پا و عرض کابین بیشتر به چشم می‌آید. کیفیت صدای سیستم صوتی هم برای استفادهٔ عادی کافی است، هرچند امکانات چندرسانه‌ای نسخهٔ مونتاژی از برخی تیپ‌های اروپایی کمتر است.

ابعاد، فضای کابین و صندوق

طول i10 حدود ۳۶۶۵ میلی‌متر، عرض آن ۱۶۶۰ میلی‌متر و ارتفاعش ۱۵۰۰ میلی‌متر است؛ فاصلهٔ محوری هم به ۲۳۸۵ میلی‌متر می‌رسد. این اندازه‌ها باعث می‌شوند خودرو در کوچه و پارکینگ‌های تنگ راحت‌تر جا بگیرد، اما فضای عقب آن را نمی‌توان با هاچ‌بک‌های بزرگ‌تر یا سدان‌ها برابر دانست.

صندوق عقب برای خرید روزانه و چند کیف کوچک جا دارد، ولی چمدان‌های بزرگ یک خانواده را به‌راحتی نمی‌پذیرد. ظرفیت اعلام‌شده برای صندوق در منابع یکسان نیست و بسته به روش اندازه‌گیری اعداد متفاوتی آمده است؛ بنابراین بهتر است فضای آن را با چمدان‌هایی که معمولاً همراه می‌برید بسنجید. خواباندن پشتی صندلی عقب امکان حمل بار بزرگ‌تر را می‌دهد، اما سطح بار یک‌پارچه و کاملاً هم‌سطح نیست.

مشخصات فنی و عملکرد

i10 مونتاژی از موتور چهارسیلندر ۱۲۴۸ سی‌سی خانوادهٔ کاپا ۲ استفاده می‌کند. این موتور ۸۶ اسب‌بخار قدرت در ۶۰۰۰ دور بر دقیقه و ۱۲۱ نیوتن‌متر گشتاور در ۴۰۰۰ دور بر دقیقه تولید می‌کند. یک گیربکس چهارسرعتهٔ اتوماتیک نیروی موتور را به چرخ‌های جلو می‌رساند. وزن خودرو در مشخصات منتشرشده حدود ۱۰۴۹ کیلوگرم است.

مصرف ترکیبی اعلام‌شده برای نسخهٔ مونتاژی نزدیک به ۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. این عدد به چرخهٔ استاندارد آزمون مربوط می‌شود و مصرف در ترافیک یا با شتاب‌گیری‌های پیاپی می‌تواند بالاتر برود. موتور برای حرکت آرام در شهر کفایت می‌کند، اما هنگام سبقت یا بالا رفتن از شیب با چند سرنشین، توان محدودی دارد.

برای شتاب صفر تا صد، اعداد منتشرشده یکسان نیستند: برخی مشخصات فنی حدود ۱۲.۲ ثانیه را ثبت کرده‌اند، درحالی‌که یک آزمون شهری زمان بیش از ۱۵ ثانیه گزارش می‌کند. تفاوت این اعداد را نباید با یک عدد قطعی پنهان کرد؛ در استفادهٔ واقعی، وزن سرنشینان، مسیر و شیوهٔ آزمون اثر دارند. گیربکس چهارسرعته هم در سرعت‌های بالاتر دنده‌های محدودی دارد و برای سبقت‌گیری معمولاً باید موتور را در دور بالاتری نگه داشت.

تجربه رانندگی

در خیابان‌های شهر، فرمان برقی در سرعت پایین سبک است و شیشه‌های بزرگ و آینه‌ها دید مناسبی به اطراف می‌دهند. ارتفاع نشیمن و ابعاد بدنه هم راننده را زود با گوشه‌های خودرو آشنا می‌کند. در بررسی‌های منتشرشده، تعلیق i10 دست‌اندازهای شهری را بهتر از انتظار یک هاچ‌بک کوچک جذب کرده و صدای موتور در دور پایین چندان به کابین راه پیدا نمی‌کند.

محدودیت اصلی هنگام شتاب‌گیری و حرکت سریع‌تر خودش را نشان می‌دهد. گیربکس چهارسرعته برای سبقت در جاده دیرتر سرعت می‌گیرد و موتور باید دور بالاتری داشته باشد. در سرعت‌های بالا نیز تکان جانبی بدنه بیشتر حس می‌شود؛ به‌خصوص وقتی خودرو پر از سرنشین و بار باشد. با این حال، فرمان برقی، ترمزهای دیسکی چهارچرخ و کنترل پایداری به راننده کمک می‌کنند خودرو را در مانورهای ناگهانی بهتر مهار کند.

این ترکیب برای مسیرهای شهری آرام مناسب‌تر است تا حرکت پُرشتاب در بزرگراه. اگر قرار است بیشتر سفر بین‌شهری بروید یا خودرو را مرتب با سرنشین کامل برانید، کمبود کشش و فضای محدود پشت کابین زودتر آزاردهنده می‌شود.

ایمنی

نسخهٔ مونتاژی ایران دو کیسهٔ هوا برای راننده و سرنشین جلو دارد و به ترمز ABS و EBD، سامانهٔ کنترل پایداری الکترونیکی (ESP) و کمک حرکت در سربالایی مجهز است. ترمز هر چهار چرخ دیسکی است. این تجهیزات در زمان عرضه برای یک هاچ‌بک کوچک مزیت محسوب می‌شدند، به‌ویژه وجود ESP که هنگام لغزش می‌تواند با ترمزگیری جداگانه در چرخ‌ها به حفظ مسیر خودرو کمک کند.

نسل دوم i10 در آزمون یورو اِن‌کپ سال ۲۰۱۴ چهار ستاره گرفت؛ اما خودروی آزموده‌شده، نسخهٔ اروپایی ۱.۰ لیتری با تجهیزات ایمنی متفاوت بود و کیسه‌های هوای جانبی و پرده‌ای هم داشت. i10 مونتاژی ایران فقط دو ایربگ جلو دارد، بنابراین نمی‌توان نتیجهٔ چهارستاره را بی‌قیدوشرط به همین نسخه تعمیم داد. این تفاوت در تعداد ایربگ‌ها مهم است و تصویر دقیق‌تری از سطح ایمنی نمونهٔ ایرانی می‌دهد.

رقبا

کیا پیکانتو نزدیک‌ترین رقیب i10 در کلاس هاچ‌بک‌های کوچک شهری است. هر دو برای رفت‌وآمد در فضای محدود ساخته شده‌اند و نمونه‌های بازار ایران با تیپ‌ها و سال‌های مختلف عرضه شده‌اند؛ به همین خاطر مقایسهٔ امکانات باید بر اساس همان دو خودروی مشخص انجام شود. طراحی پیکانتو برای بعضی خریداران جذاب‌تر است و در تیپ‌های بالاتر تجهیزات بیشتری دارد، اما این برتری را نمی‌توان به تمام مدل‌ها تعمیم داد.

میتسوبیشی میراژ هم رقیب مستقیم دیگری است. میراژ با گیربکس CVT، دور موتور را هنگام شتاب‌گیری متفاوت از گیربکس چهارسرعتهٔ i10 مدیریت می‌کند؛ در مقابل، وضعیت امکانات و قیمت نمونه‌های موجود به سال ساخت و تیپ وابسته است. پژو ۲۰۷ اتوماتیک و کیا سراتو ۱.۶ هم گاهی در فهرست گزینه‌های خریدار قرار می‌گیرند، اما از نظر ابعاد و کلاس با i10 یکی نیستند و بیشتر رقیب بودجهٔ خرید هستند تا رقیب مستقیم.

ارزش خرید

نقطهٔ قوت i10 برای خرید دست‌دوم، ترکیب ابعاد کوچک با گیربکس اتوماتیک، فرمان برقی، تهویهٔ اتوماتیک و ESP است. این مجموعه برای تردد در شهر کاربرد دارد و i10 را از هاچ‌بک‌های ساده‌تری که چنین تجهیزاتی ندارند جدا می‌کند. در مقابل، خریدار باید با شتاب‌گیری نه‌چندان سریع، کابین کوچک و تجهیزات حذف‌شده‌ای مثل نمایشگر لمسی و گرم‌کن صندلی کنار بیاید.

اگر قیمت آگهی i10 به پژو ۲۰۷ اتوماتیک یا حتی سراتو ۱.۶ نزدیک باشد، مقایسه فقط بر سر برند نیست: ۲۰۷ بدنهٔ بزرگ‌تری دارد و سراتو یک سدان با فضای کابین بزرگ تر است؛ هیوندای i10 در عوض برای پارک و تردد در خیابان‌های شلوغ جمع‌وجورتر می‌ماند. بدون قیمت‌های هم‌زمان نمی‌شود گفت کدام انتخاب به‌صرفه‌تر است، اما پرداخت مبلغی نزدیک به خودروهای بزرگ‌تر برای هاچ‌بکی با این توان و فضای محدود، نیاز به دلیل مشخصی مثل ترجیح ابعاد کوچک و تجهیزات ایمنی آن دارد.

جمع‌بندی

هیوندای i10 مونتاژی هاچ‌بکی جمع‌وجور با فرمان برقی، ESP و گیربکس اتوماتیک است که در شهر راحت‌تر از جاده‌های پرتردد و سفرهای پُربار به کار می‌آید. موتور ۱.۲ لیتری برای حرکت روزمره کافی است، اما شتاب‌گیری آن با گیربکس چهارسرعته نقطه‌قوت خودرو نیست. رتبهٔ چهارستارهٔ یورو اِن‌کپ نیز مربوط به نسخه‌ای با تجهیزات ایمنی بیشتر از مدل مونتاژی ایران است.

نقاط قوت و ضعف

نقاط قوت: ابعاد مناسب برای شهر، فرمان برقی، سامانهٔ کنترل پایداری، تهویهٔ اتوماتیک، ترمز دیسکی چهارچرخ و جذب مناسب دست‌اندازهای شهری در بررسی‌های رانندگی.

نقاط ضعف: کشش محدود موتور، گیربکس چهارسرعته در سرعت‌های بالا، فضای کم ردیف عقب و صندوق، حذف نمایشگر ۷ اینچی و گرم‌کن صندلی‌ها از نسخهٔ مونتاژی و فقط دو ایربگ جلو.