کیا پیکانتو از آن خودروهایی است که در خیابان‌های شلوغ زودتر از همه مزیتش را نشان می‌دهد: بدنه کوچک، فرمان سبک و گیربکس اتوماتیک، پارک‌کردن و رفت‌وآمد روزانه را آسان می‌کنند. در عوض، فضای عقب و صندوق محدود است و نباید از موتور ۱.۲ لیتری آن انتظار شتاب یک هاچ‌بک بزرگ‌تر را داشت.
نسل دوم پیکانتو در مدل‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ به بازار ایران راه پیدا کرد؛ هاچ‌بکی وارداتی که با امکانات جالب و کیفیت ساخت مناسب شناخته می‌شد، اما قیمت بالایش در برابر گزینه‌های داخلی مانع استقبال گسترده از آن شد.
معرفی کیا پیکانتو نسل دوم
کیا پیکانتو در سال ۲۰۰۴ به خانواده محصولات این خودروساز کره‌ای اضافه شد. نخستین نسل با هدف ارائه یک خودروی کوچک و اقتصادی برای رفت‌وآمدهای شهری ساخته شده بود. نسل دوم با کد اتاق TA در سال ۲۰۱۱ معرفی شد و تا سال ۲۰۱۷ روی خط تولید باقی ماند. این همان نسلی است که توسط اطلس خودرو به ایران آمد و نخستین نمونه‌های آن از حدود سال ۲۰۱۳ در بازار کشور دیده شدند.
پیکانتو در کلاس خودروهای شهری سگمنت A قرار می‌گیرد؛ یعنی یک پله کوچک‌تر از هاچ‌بک‌هایی مانند پژو ۲۰۶ و هیوندای i20. برادر فنی آن، هیوندای i10، از پلتفرم و مجموعه‌ای از قطعات مشترک استفاده می‌کند، هرچند ابعاد، طراحی و تجهیزات این دو خودرو یکسان نیست. نکته‌ای که هنگام مقایسه با i10 مونتاژی ایران هم باید به خاطر داشت، تفاوت نسل و سال تولید آنهاست.
در بازار ایران، عمده پیکانتوهای نسل دوم با موتور ۱.۲ لیتری چهارسیلندر و گیربکس چهارسرعته اتوماتیک شناخته می‌شوند. تعدادی از نمونه‌های فیس‌لیفت نیز به کشور وارد شدند. نسخه به‌روزشده این نسل در سال ۲۰۱۵ در بازارهای جهانی معرفی شد و در ایران بیشتر با مدل ۲۰۱۶ دیده می‌شود. بنابراین تفاوت ظاهری دو پیکانتوی نزدیک به هم، الزاماً به معنی تغییر نسل یا تفاوت اساسی در مشخصات فنی نیست.
این خودرو قرار نبود جایگزین یک سدان خانوادگی شود. مزیت اصلی آن برای کسی روشن می‌شود که بیشتر مسیرهای کوتاه شهری را طی می‌کند، جای پارک کوچکی دارد و رانندگی با یک خودروی اتوماتیک کم‌حجم را ترجیح می‌دهد. اگر استفاده شما بیشتر شامل سفرهای چندنفره و حمل بار است، محدودیت‌های پیکانتو زودتر خودشان را نشان می‌دهند.
طراحی ظاهری
پیکانتو با وجود ابعاد کوچک، چهره‌ای بی‌تفاوت ندارد. جلوپنجره باریک و دو قسمتی معروف کیا در میان چراغ‌هایی قرار گرفته که نسبت به عرض کاپوت، بزرگ دیده می‌شوند. بخش پایینی سپر ورودی هوای عریض‌تری دارد و قاب چراغ‌های مه‌شکن، نمای جلو را از حالت یک هاچ‌بک کاملاً ساده خارج کرده است. فرم چراغ‌ها و خط کاپوت، در مقایسه با نسل اول، ظاهر جدی‌تری به خودرو داده‌اند.
از کنار، کوتاه‌بودن کاپوت و فاصله کم میان دو محور بیش از هر چیز به چشم می‌آید. خطی که از گلگیر جلو در امتداد درها حرکت می‌کند، باعث شده پهلوی خودرو یک سطح کاملاً صاف و بی‌جزئیات نباشد. سقف نسبتاً بلند هم فقط جنبه ظاهری ندارد؛ همین فرم کمک می‌کند با وجود طول کم بدنه، فضای سر بالای سرنشینان جلو حفظ شود.
در نمای عقب، چراغ‌های کشیده و عمودی در دو طرف شیشه قرار گرفته‌اند و درِ صندوق تقریباً تا سپر پایین می‌آید. این شکل طراحی بازشدن درِ عقب و گذاشتن وسایل سبک در صندوق را آسان می‌کند. البته دهانه ورودی به‌تنهایی محدودیت حجم کم صندوق را جبران نمی‌کند.
فیس‌لیفت ۲۰۱۵ بیش از همه با تغییر طرح سپرها، جزئیات جلوپنجره و قاب چراغ‌های مه‌شکن شناخته می‌شود. اگر ظاهر نسخه جدیدتر را دوست دارید، باید بدانید که با خودرویی کاملاً متفاوت طرف نیستید؛ پیکانتو از نظر فرم کلی بدنه و کاربرد شهری همان خودروی قبلی باقی مانده است.
کابین و امکانات رفاهی
اولین نکته داخل پیکانتو این است که طراحی داشبورد به‌اندازه ظاهر بیرونی خودرو ریز و فشرده نیست. دریچه‌های تهویه در قسمت بالایی کنسول وسط قرار گرفته‌اند و کلیدهای سیستم صوتی و تهویه در پایین آنها چیده شده‌اند. راننده برای پیداکردن تنظیمات اصلی مجبور نیست با منوهای پیچیده سروکار داشته باشد. غربیلک فرمان، مجموعه نشان‌دهنده‌ها و فرم کنسول نیز نسبت به یک خودروی اقتصادی کوچک، طراحی حساب‌شده‌ای دارند.
پلاستیک بخش بزرگی از داشبورد و رودری‌ها را تشکیل می‌دهد. جنس مواد در حد خودروهای لوکس نیست، اما طراحی قطعات و کیفیت مونتاژ کابین از امتیازهای این نسل به حساب می‌آید. صندلی‌های جلو برای رفت‌وآمد روزانه فضای مناسبی دارند و موقعیت رانندگی به گونه‌ای است که کنترل ابعاد خودرو دشوار نیست. در عوض، عرض محدود اتاق اجازه نمی‌دهد دو سرنشین درشت‌اندام در جلو همان فاصله‌ای را داشته باشند که در یک هاچ‌بک بزرگ‌تر تجربه می‌کنند.
فهرست تجهیزات پیکانتو در بازارهای مختلف گسترده بود. در نمونه‌های مجهز می‌توان امکاناتی مانند سانروف، تهویه مطبوع اتوماتیک، سنسور عقب، چراغ‌های اتوماتیک، آینه‌های برقی گرم‌کن‌دار، کلیدهای کنترل سیستم صوتی روی فرمان و اتصال USB و بلوتوث را دید. ورود بدون کلید و استارت دکمه‌ای، گرمکن صندلی‌های جلو، کروز کنترل و نورپردازی کابین نیز در برخی تیپ‌ها ارائه شده‌اند. وجود همه این موارد را نباید برای تمام پیکانتوهای وارداتی قطعی دانست؛ دو نمونه هم‌مدل ممکن است فهرست آپشن متفاوتی داشته باشند.
یکی از نکات جذاب پیکانتو همین امکانات در بدنه‌ای به این کوچکی است. اگر بیشتر اوقات تنها یا دونفره تردد می‌کنید، داشتن سانروف، تهویه اتوماتیک و گیربکس اتوماتیک در یک خودروی کم‌جا می‌تواند تجربه روزانه را دلپذیرتر کند. البته وجود آپشنهای بیشتر زمانی ارزشمند است که در نمونه کارکرده، سالم باشند؛ به‌ویژه عملکرد سانروف، دکمه‌های فرمان، سیستم تهویه و تجهیزات برقی باید بررسی شود.
ابعاد، فضای کابین و صندوق
نسل دوم پیکانتو حدود ۳.۶ متر طول و نزدیک به ۱.۶ متر عرض دارد. چنین ابعادی هنگام عبور از کوچه‌های باریک و پیداکردن فضای پارک یک امتیاز جدی است؛ به‌خصوص در مقایسه با خودروهایی مانند ساندرو یا پژو ۲۰۷ که بدنه بزرگ‌تری دارند. دید مناسب به اطراف و فاصله کم راننده تا انتهای خودرو هم کار را در مانورهای کم‌سرعت راحت‌تر می‌کند.
صندلی‌های جلو برای دو بزرگسال کاربردی‌اند، اما عقب خودرو داستان دیگری دارد. اگر راننده و سرنشین جلو صندلی‌هایشان را زیاد عقب ببرند، زانوی سرنشینان عقب با محدودیت روبه‌رو می‌شود. عرض نیمکت عقب نیز برای دو نفر مناسب‌تر است و حمل مداوم سه بزرگسال در این ردیف انتخاب راحتی نیست. به همین دلیل پیکانتو برای یک یا دو نفر، و خانواده‌ای که گاهی کودک همراه دارد، منطقی‌تر از یک خانواده چهار یا پنج‌نفره با سفرهای مرتب است.
حجم صندوق نسل دوم حدود ۲۰۰ لیتر است. این فضا برای خرید روزانه، چند کیف یا وسایل سبک کافی است، اما در سفر با چند سرنشین زود پر می‌شود. با خواباندن پشتی صندلی‌های عقب می‌توان فضای بار بیشتری ساخت؛ در این حالت دیگر نباید روی استفاده هم‌زمان از صندلی عقب حساب کرد. تفاوت پیکانتو با رقبای بزرگ‌تر دقیقاً اینجا روشن می‌شود: بدنه کوچک در شهر کمک می‌کند، ولی هنگام حمل چمدان و وسایل حجیم محدودیت دارد.
مشخصات فنی و عملکرد
پیکانتوی نسل دوم عرضه‌شده در ایران از موتور ۱۲۴۸ سی‌سی چهارسیلندر ۱۶ سوپاپ و تنفس طبیعی استفاده می‌کند. حداکثر قدرت این موتور در منابع مشخصات نسخه وارداتی ۸۵ اسب‌بخار در ۶۰۰۰ دور بر دقیقه و گشتاور آن ۱۲۱ نیوتن‌متر در ۴۰۰۰ دور بر دقیقه ذکر شده است. نیروی موتور از طریق گیربکس چهارسرعته اتوماتیک به چرخ‌های جلو می‌رسد.
این ترکیب برای یک هاچ‌بک کوچک شهری در نظر گرفته شده، نه رانندگی پرشتاب. در شروع حرکت و سرعت‌های پایین، وزن کم خودرو به کمک موتور می‌آید؛ اما هنگام شتاب‌گیری ناگهانی یا سبقت در جاده باید منتظر افزایش دور موتور و واکنش محدودتر خودرو باشید. در بعضی فهرست‌های فنی، شتاب صفر تا صد نسخه اتوماتیک نزدیک به ۱۳.۵ ثانیه اعلام شده است؛ عددی که با کاربری شهری پیکانتو تناسب بیشتری دارد تا رانندگی اسپرت.
مصرف سوخت ترکیبی اعلام‌شده برای این پیشرانه و گیربکس در منابع بازار ایران حدود ۵.۶ تا ۵.۷ لیتر در صد کیلومتر است. این عدد به چرخه آزمایش مربوط می‌شود و در ترافیک سنگین، مسیرهای کوتاه یا با استفاده زیاد از کولر می‌تواند افزایش پیدا کند. باک ۳۵ لیتری نیز با ابعاد و مصرف این خودرو هماهنگ است. اگر مسیرهای روزانه شما بیشتر درون شهر است، مصرف سوخت از نقاط قوت پیکانتو خواهد بود؛ هرچند صرفه‌جویی بنزین لزوماً اختلاف قیمت خرید آن با رقبای داخلی را جبران نمی‌کند.
یک نکته فنی مهم، تفاوت گیربکس چهارسرعته معمولی با جعبه‌دنده CVT میراژ است. پیکانتو هنگام شتاب‌گیری بین دنده‌های مشخص جابه‌جا می‌شود و راننده تغییر دور موتور را حس می‌کند؛ بنابراین تجربه کار با گیربکس آن با کش‌آمدن یکنواخت دور موتور در بعضی خودروهای CVT فرق دارد. در عوض، تعداد محدود دنده‌ها در سرعت‌های بالاتر به حفظ دور موتور پایین و سکوت کابین کمک چندانی نمی‌کند.
تجربه رانندگی
کافی است چند بار در خیابانی شلوغ دور بزنید یا بین دو خودرو پارک کنید تا مزیت اصلی پیکانتو را درک کنید. فرمان برقی در سرعت پایین سبک است و طول کوتاه بدنه باعث می‌شود راننده برای تغییر مسیر یا دورزدن به فضای زیادی نیاز نداشته باشد. گیربکس اتوماتیک هم در توقف و حرکت‌های پی‌درپی شهر، زحمت تعویض دنده و کار با کلاچ را حذف می‌کند.
هنگام رانندگی عادی، موتور ۱.۲ لیتری برای حرکت در سرعت‌های شهری کافی است؛ با این حال، اگر برای سبقت یا بالا رفتن از شیب فشار بیشتری به پدال گاز وارد کنید، موتور به دور بالاتر می‌رود و صدایش به کابین می‌رسد. بررسی‌های خارجی همین نسل نیز به شنیده‌شدن صدای موتور و باد در سرعت‌های جاده‌ای اشاره کرده‌اند. بنابراین اگر مسیر رفت‌وآمد شما بیشتر بزرگراه و جاده است، نباید انتظار سکوت یک سدان بزرگ‌تر را داشته باشید.
سیستم تعلیق جلو از نوع مک‌فرسون و عقب از نوع نیمه‌مستقل با محور پیچشی است. در دست‌اندازهای کوتاه شهری، بسته به اندازه رینگ و وضعیت لاستیک‌ها، بخشی از ضربه به سرنشینان می‌رسد؛ در مسیرهای ناهموار پشت‌سرهم، کوتاه‌بودن فاصله محوری بیشتر احساس می‌شود. پیکانتو برای آسفالت شهری ساخته شده و اگر هر روز از خیابان‌های خراب عبور می‌کنید، نرمی سواری آن را پیش از خرید با خودروی فعلی‌تان مقایسه کنید.
فرمان سبک و بدنه جمع‌وجور به معنای داشتن توانایی بالای رانندگی در پیچ‌های تند نیست. پیکانتو برای تغییر مسیرهای معمول و سرعت‌های شهری طراحی شده است و در پیچ‌های سریع، حرکت بدنه بیشتر حس می‌شود. ترمزها برای استفاده عادی قدرت لازم را دارند، اما کیفیت تایر، وضعیت لنت و سلامت کمک‌فنرها در خودروهای کارکرده می‌تواند تجربه توقف و کنترل خودرو را تغییر دهد.
در خرید پیکانتوی دست‌دوم، گوش‌دادن به صدای جلوبندی هنگام عبور از دست‌انداز، بررسی عملکرد گیربکس در حالت سرد و گرم و توجه به لرزش‌های غیرعادی در حرکت و توقف مفید است. این موارد به معنی خرابی حتمی همه پیکانتوها نیستند؛ با توجه به سن خودرو و استفاده شهری طولانی، می‌توانند تفاوت یک نمونه سالم با خودرویی را نشان دهند که به تعمیر نیاز دارد.
ایمنی
کیا پیکانتو نسل دوم در آزمون یورو انکپ سال ۲۰۱۱ موفق به دریافت چهار ستاره ایمنی شد؛ نه سه ستاره. آن آزمون روی نسخه اروپایی نسل دوم انجام گرفت و امتیاز محافظت از سرنشین بزرگسال ۸۶ درصد و محافظت از کودک ۸۳ درصد بود. نتیجه سه‌ستاره‌ای که گاهی درباره پیکانتو نقل می‌شود مربوط به آزمون سال ۲۰۱۷ نسل بعدی است و نباید با خودروی مورد بحث اشتباه گرفته شود.
نکته مهم دیگر، تفاوت تجهیزات ایمنی تیپ‌هاست. در برخی فهرست‌های مشخصات نسخه ۱.۲ لیتری عرضه‌شده در ایران، دو کیسه هوای جلو همراه با ترمز ضدقفل ABS و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز EBD ثبت شده‌اند؛ درحالی‌که نسخه‌های مجهزتر بازارهای دیگر می‌توانستند کیسه‌های هوای جانبی و پرده‌ای و سامانه‌های کنترل پایداری داشته باشند. بنابراین نباید صرفاً بر اساس ستاره‌های آزمون اروپایی نتیجه گرفت هر پیکانتوی موجود در ایران دقیقاً همان سطح حفاظت و تجهیزات را دارد.
در آزمون ۲۰۱۱، نبود کنترل پایداری الکترونیکی به‌صورت استاندارد در همه نسخه‌های اروپایی یکی از دلایل محدودشدن امتیاز کلی خودرو به چهار ستاره بود. هنگام خرید نمونه کارکرده، تعداد واقعی کیسه‌های هوا، وجود یا نبود سامانه کنترل پایداری، سلامت چراغ‌های هشدار و سابقه تصادف از مواردی است که ارزش بررسی مستقیم دارند.
رقبا
اگر قصد خرید یک هاچ‌بک کوچک اتوماتیک را داشته باشید، هیوندای i10 و میتسوبیشی میراژ دو رقیب مستقیم پیکانتو در بازار ایران هستند. هر سه خودرو برای شهر ساخته شده‌اند، اما با وجود شباهت در ابعاد و حجم موتور، تفاوت‌هایی دارند که می‌تواند انتخاب را برای شما آسان‌تر کند.
هیوندای i10 مونتاژی کرمان موتور یک موتور ۱.۲۵ لیتری و گیربکس چهارسرعته اتوماتیک دارد و از نظر فنی به پیکانتو نزدیک است. البته i10 مونتاژی از نسل جدیدتری نسبت به پیکانتوی نسل دوم ایران استفاده می‌کند و کابین آن برای سرنشینان عقب فضای بهتری در اختیار می‌گذارد. اگر مرتب سه یا چهار نفر سوار خودرو می‌شوند، پیشنهاد می‌کنیم حتماً صندلی عقب هر دو را امتحان کنید. از طرف دیگر، اگر طراحی جمع‌وجورتر و برخی امکانات رفاهی پیکانتوی فول برایتان جذاب‌تر است، کیا همچنان ارزش بررسی دارد.
میتسوبیشی میراژ با موتور سه‌سیلندر ۱.۲ لیتری و گیربکس CVT رقیب متفاوت‌تری است. تمرکز اصلی میراژ هم بر مصرف سوخت پایین و رانندگی شهری قرار دارد، اما نحوه شتاب‌گیری آن با پیکانتو فرق می‌کند. از نظر طراحی کابین و تنوع امکانات، پیکانتو در نسخه‌های مجهزتر دست بالاتری دارد؛ در مقابل، میراژ بدنه بزرگ‌تری دارد و برای کسی که فضای بیشتری می‌خواهد، انتخاب قابل بررسی‌تری است. اگر به صدای موتور حساس هستید، رانندگی با هر دو خودرو در سرعت‌های شهری و بزرگراهی کمک می‌کند تفاوتشان را بهتر بسنجید.
البته انتخاب شما به این دو محدود نمی‌شود. پژو ۲۰۷ و رنو ساندرو نیز برای بسیاری از خریداران جایگزین‌های جدی‌اند. ساندرو کابین و صندوق بزرگ‌تری دارد و در نسخه اتوماتیک از موتور ۱.۶ لیتری قوی‌تر استفاده می‌کند. پژو ۲۰۷ هم برای کسی که فضای بیشتر و ابعاد متعادل‌تری نسبت به پیکانتو می‌خواهد، گزینه آشناتری است. در عوض، هیچ‌کدام به‌اندازه پیکانتو کوچک نیستند و در خیابان‌های تنگ، آن حس راحتی در پیداکردن جای پارک را به شما نمی‌دهند.
در نهایت اگر بازار دست‌دوم و پیدا کردن قطعات برایتان اهمیت بیشتری دارد، i10 مونتاژی، ۲۰۷ و ساندرو ارزش بررسی جدی دارند. اما اگر بیشتر تنها یا دونفره رانندگی می‌کنید، امکانات نسخه فول را دوست دارید و یک هاچ‌بک کره‌ای کوچک می‌خواهید، پیکانتو هنوز انتخاب قابل‌توجهی است؛ به شرط آنکه محدودیت فضای عقب و قیمت آن را بپذیرید.
ارزش خرید
پیکانتو در بسیاری از بازارهای خارجی یک هاچ‌بک اقتصادی بود، اما در ایران با قیمتی عرضه شد که آن را روبه‌روی خودروهای بزرگ‌تر قرار می‌داد. همین اختلاف جایگاه یکی از مهم‌ترین دلایلی بود که اجازه نداد به اندازه ۲۰۶ یا ۲۰۷ مورد توجه خریداران قرار بگیرد. وقتی با بودجه مشابه می‌توانستید سراغ یک هاچ‌بک جادارتر بروید، پرداخت پول بیشتر برای بدنه‌ای کوچک و امکانات بهتر، تصمیم ساده‌ای نبود.
برای نمونه، در مقایسه‌های قدیمی بازار خودروهای کارکرده، پیکانتوهای مدل ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ در برخی بازارهای خارجی با قیمت حدود ۵ تا ۸ هزار دلار مطرح می‌شدند. این بازه از همان زمان به وضعیت بدنه، میزان کارکرد و سطح تجهیزات وابسته بود و معیار قیمت فعلی ایران نیست. مهم‌تر از اختلاف قیمت دلاری، این است که پیکانتو در برابر پول پرداختی چه چیزی به شما می‌دهد و چه محدودیت‌هایی همراه آن است.
اگر یک خودروی اتوماتیک برای مسیرهای کوتاه، ترافیک سنگین و پارک در فضای محدود می‌خواهید، ابعاد کوچک و مصرف پایین پیکانتو واقعاً به کارتان می‌آیند. در نسخه‌های مجهز، امکاناتی مثل سانروف و تهویه اتوماتیک نیز امتیاز خوبی هستند. اما اگر خانواده چندنفره دارید یا مرتب سفر می‌روید، صندوق ۲۰۰ لیتری و صندلی عقب محدود می‌توانند خیلی زود شما را به فکر خودروی بزرگ‌تری بیندازند.
در دوره عرضه این خودرو، نمونه‌های صفر یا کم‌کارکرد رنو ساندرو و پژو ۲۰۷ در مقایسه‌های بازار ایران از جایگزین‌های مطرح بودند. حالا که صحبت از نمونه‌های کارکرده است، بهتر است فقط به فهرست آپشن‌ها نگاه نکنید. میزان کارکرد، سالم‌بودن گیربکس و تجهیزات برقی، کیفیت سرویس‌های دورهای و هزینه احتمالی قطعات بدنه در تصمیم شما اثر بیشتری دارند. کمیاب‌بودن نسبی بعضی قطعات و محدودتر بودن دایره خریداران پیکانتو نیز می‌تواند فروش دوباره آن را دشوارتر کند، هرچند بدون داده تازه نمی‌توان درباره سرعت فروش آن حکم قطعی داد.
پیشنهاد ما روشن است: اگر اولویت اصلی شما استفاده شهری دونفره و خودروی اتوماتیک کوچک است، پیکانتوی سالم می‌تواند انتخاب دلچسبی باشد. ولی اگر با همان هزینه به فضای بیشتر، خدمات گسترده‌تر یا فروش آسان‌تر فکر می‌کنید، حتماً پژو ۲۰۷ و ساندرو را هم در فهرست خریدتان بگذارید. پیکانتو زمانی ارزش خرید بالاتری پیدا می‌کند که مزیت‌های خاص آن واقعاً در زندگی روزمره شما استفاده شوند.
جمع‌بندی
کیا پیکانتو نسل دوم برای کسی ساخته شده که می‌خواهد بیشتر کارهای روزانه‌اش را با یک خودروی اتوماتیک کوچک انجام دهد. فرمان سبک، پارک آسان، مصرف سوخت پایین و تجهیزات جالب نسخه‌های مجهز، آن را به همراهی مناسب در شهر تبدیل می‌کنند. در برابر این مزیت‌ها باید با شتاب محدود موتور، صدای بیشتر در سرعت بالا، صندوق کوچک و فضای نه‌چندان راحت صندلی عقب کنار آمد. اگر بیشتر سفر می‌کنید یا خودرو را برای چند سرنشین بزرگسال می‌خواهید، یک هاچ‌بک بزرگ‌تر انتخاب منطقی‌تری خواهد بود.
نقاط قوت و ضعف
نقاط قوت
- ابعاد کوچک و پارک آسان در خیابان‌های شلوغ
- گیربکس اتوماتیک و فرمان برقی مناسب استفاده روزانه
- مصرف سوخت ترکیبی پایین در مشخصات اعلام‌شده
- طراحی خوب کابین و امکانات رفاهی متنوع در نسخه‌های مجهز
- کیفیت مونتاژ مناسب برای یک هاچ‌بک اقتصادی
نقاط ضعف
- فضای محدود صندلی عقب برای بزرگسالان
- صندوق ۲۰۰ لیتری و محدودیت حمل بار سفر
- شتاب متوسط و شنیده‌شدن صدای موتور در دورهای بالا
- انتقال بخشی از ضربه‌ها در مسیرهای ناهموار
- قیمت خرید بالا در مقایسه با ابعاد و محدودیت عرضه در ایران
دیدگاه بگذارید
اولین نفر باشید که دیدگاه خود را می نویسد