خانه نقد و بررسی تخصصی نقد و بررسی خودرو موجود در ایران بررسی هیوندای اکسنت مونتاژ ۹۷؛ سدان شهری با امکانات ایمنی خوب و گیربکس قدیمی

بررسی هیوندای اکسنت مونتاژ ۹۷؛ سدان شهری با امکانات ایمنی خوب و گیربکس قدیمی

بروزرسانی در: جمعه 8 آبان 05 ساعت 18:33

هیوندای اکسنت مونتاژ مدل ۱۳۹۷ از آن سدان‌های جمع‌وجوری است که بیشتر از شتاب و هیجان، روی استفاده روزمره حساب باز می‌کند. موتور ۱.۶ لیتری، ابعاد مناسب برای شهر و مجموعه‌ای از امکانات رفاهی و ایمنی، مهم‌ترین ویژگی‌های نسخه کرمان موتور هستند.

البته پشت ظاهر خوش‌فرم اکسنت، یک گیربکس چهارسرعته اتوماتیک قرار دارد که در برابر جعبه‌دنده‌های جدیدتر محدودیت‌هایی نشان می‌دهد. تفاوت تجهیزات این نسخه با اکسنت‌های وارداتی هم موضوعی است که پیش از خرید باید دقیق شناخت.

معرفی هیوندای اکسنت مونتاژ ۹۷

هیوندای اکسنت از سال ۱۹۹۴ در سبد محصولات این شرکت کره‌ای حضور دارد و در بازارهای مختلف با بدنه سدان و هاچ‌بک عرضه شده است. اکسنت مورد بحث ما به نسل چهارم این خانواده، با کد اتاق RB، تعلق دارد؛ نسلی که در سال ۲۰۱۰ معرفی شد و عرضه جهانی آن از سال ۲۰۱۱ آغاز شد. بنابراین نباید آن را با نسل پنجم اکسنت که بعدها در بازارهای خارجی به فروش رسید، اشتباه گرفت.

ورود نسل چهارم اکسنت به ایران از حدود سال ۲۰۱۴ و با نمونه‌های وارداتی آغاز شد. کرمان موتور نیز در سال ۱۳۹۶ مونتاژ این خودرو را به روش CKD، یعنی استفاده از مجموعه قطعات منفصل، در ارگ جدید بم شروع کرد. موضوع این بررسی، سدان اتوماتیک مونتاژی با مدل ۱۳۹۷ است؛ خودرویی که از نظر ظاهر و ساختار اصلی همان اکسنت نسل چهارم به شمار می‌رود، نه یک نسل جدید مخصوص بازار ایران.

نسخه مونتاژی از نظر سطح تجهیزات دقیقاً معادل تمام اکسنت‌های وارداتی نیست. برخی وارداتی‌های کم‌آپشن تهویه دستی داشتند و در بعضی تیپ‌ها کنترل پایداری نیز وجود نداشت؛ درحالی‌که کرمان موتور برای نسخه مونتاژی تهویه اتوماتیک، نمایشگر لمسی و کنترل پایداری را در نظر گرفت. در مقابل، اکسنت مونتاژ با روکش پارچه‌ای صندلی عرضه شد و بعضی امکانات موجود در فهرست نسخه‌های وارداتی، مانند کروز کنترل، به‌صورت استاندارد روی آن دیده نمی‌شود.

طراحی ظاهری

اکسنت مونتاژی همان زبان طراحی هیوندای در اوایل دهه ۲۰۱۰ را حفظ کرده است. چراغ‌های جلو از کنار گلگیر به سمت جلوپنجره کشیده شده‌اند و دو خط روی کاپوت، نگاه را به مرکز خودرو هدایت می‌کنند. ورودی هوای بزرگِ پایین سپر در کنار جلوپنجره باریک‌تر بالایی قرار گرفته و باعث می‌شود نمای جلو، با وجود ابعاد کوچک بدنه، بیش از حد ساده به نظر نرسد.

در نمای جانبی، مهم‌ترین جزئیات طراحی خط برجسته‌ای است که از حوالی چراغ عقب حرکت می‌کند و با گذر از دستگیره درها تا گلگیر جلو ادامه پیدا می‌کند. فرورفتگی پایین درها هم از یکنواخت‌شدن سطح جانبی جلوگیری کرده است. رینگ‌های ۱۶ اینچی نسخه مونتاژی در کنار این خطوط، ظاهر خودرو را از یک سدان صرفاً اقتصادی فاصله می‌دهند؛ هرچند اندازه و تناسب کلی بدنه همچنان نشان می‌دهد که با خودرویی کوچک روبه‌رو هستیم.

عقب خودرو طراحی آرام‌تری دارد. چراغ‌های نسبتاً بزرگ دو طرف درِ صندوق قرار گرفته‌اند و حجم‌دهی سپر و لبه درِ صندوق، بیشتر وظیفه دارند این بخش را از سادگی کامل خارج کنند. اکسنت به اندازه برخی سدان‌های بزرگ‌تر ظاهری عضلانی ندارد، اما خطوط بدنه آن هنوز هم منظم و هماهنگ‌اند. تفاوت ظاهری مهمی نیز میان اکسنت مونتاژی مدل ۹۷ و نمونه‌های وارداتی هم‌نسل آن دیده نمی‌شود.

کابین و امکانات رفاهی

فضای داخلی اکسنت از بیرون خودرو بزرگ‌تر به نظر می‌رسد. داشبورد نسبتاً حجیم طراحی شده و کنسول میانی با قاب نقره‌ای‌رنگ، مجموعه نمایشگر، دریچه‌های تهویه و کلیدهای اصلی را در دسترس راننده قرار می‌دهد. فرمان سه‌شاخه و نشان‌دهنده‌های پشت آمپر هم شلوغ نیستند و برای پیدا کردن اطلاعات اصلی یا کار با تجهیزات معمول کابین، به زمان زیادی نیاز ندارید.

از نظر جنس مواد، اکسنت در جایگاه یک خودروی اقتصادی قرار می‌گیرد. بخش قابل توجهی از داشبورد و رودری‌ها از پلاستیک سخت ساخته شده‌اند؛ بنابراین نباید انتظار پوشش‌های نرم و تزئینات یک سدان لوکس را داشت. در عوض، چیدمان قطعات و کیفیت مونتاژ کابین در بررسی‌های مقایسه‌ای دوره عرضه، از نقاط مثبت آن در برابر بعضی نمونه‌های مونتاژی هم‌قیمت ارزیابی شده است.

اکسنت مونتاژ ۱۳۹۷ به امکاناتی مانند تهویه مطبوع اتوماتیک، سانروف برقی، ورود بدون کلید و استارت دکمه‌ای، شیشه‌بالابرهای برقی، سنسور نور، نمایشگر لمسی ۷ اینچی، سیستم رهیاب، بلوتوث، دوربین عقب و سنسور پارک عقب مجهز است. این تجهیزات برای استفاده روزمره مفیدند؛ به‌خصوص دوربین و سنسور عقب که هنگام پارک‌کردن، دید به پشت خودرو را کامل‌تر می‌کنند.

بااین‌حال، روکش صندلی‌های نسخه مونتاژی پارچه‌ای است و کروز کنترل در فهرست تجهیزات استاندارد آن قرار ندارد. وجود نمایشگر و مسیریاب هم نباید با پشتیبانی همیشگی از نقشه‌های به‌روز اشتباه گرفته شود. اگر کارایی رهیاب کارخانه‌ای برایتان مهم است، بهتر است پیش از خرید همان خودرو، نسخه نرم‌افزار و امکان به‌روزرسانی آن را بررسی کنید.

ابعاد، فضای کابین و صندوق

طول بدنه اکسنت نسل چهارم حدود ۴٫۳۷ متر و عرض آن ۱٫۷۰ متر است. این ابعاد در خیابان‌های شلوغ و محل‌های پارک محدود، کار را ساده‌تر از یک سدان بزرگ‌تر می‌کنند. در عین حال، فاصله بین دو محور و شکل طراحی کابین باعث شده‌اند فضای نشستن اکسنت فراتر از چیزی باشد که ظاهر جمع‌وجورش نشان می‌دهد.

ردیف جلو برای نشستن دو بزرگسال فضای کافی دارد و تنظیم دستی صندلی‌ها به پیدا کردن موقعیت مناسب رانندگی کمک می‌کند. در ردیف عقب نیز فضای پا برای استفاده معمول خانوادگی جواب می‌دهد، اما سه بزرگسال در سفرهای طولانی با محدودیت عرض صندلی روبه‌رو می‌شوند. افراد قدبلند، به‌ویژه وقتی صندلی جلو خیلی عقب تنظیم شده باشد، باید فاصله زانو تا پشتی صندلی جلو را در نظر بگیرند.

صندوق عقب سدان اکسنت با روش اندازه‌گیری VDA ظرفیت ۴۶۵ لیتر دارد؛ عددی که برای خودرویی در این ابعاد قابل توجه است. شکل نسبتاً عمیق صندوق، جا دادن چمدان و وسایل سفر یک خانواده کم‌جمعیت را آسان می‌کند. البته حجم صندوق به‌تنهایی همه‌چیز نیست و دهانه بارگیری و شکل وسایل نیز تعیین می‌کنند چه مقدار بار واقعاً در آن جا شود.

مشخصات فنی و عملکرد

هیوندای اکسنت مونتاژ ۹۷ از موتور بنزینی چهارسیلندر ۱٫۶ لیتری با حجم دقیق ۱۵۹۱ سی‌سی، ۱۶ سوپاپ و سیستم پاشش سوخت چندنقطه‌ای (MPI) استفاده می‌کند. حداکثر قدرت این موتور ۱۲۲ اسب بخار در ۶۳۰۰ دور در دقیقه و حداکثر گشتاور آن ۱۵۵ نیوتن‌متر در ۴۲۰۰ دور در دقیقه اعلام شده است. این اعداد مربوط به نسخه مونتاژی ایران هستند و نباید با مشخصات موتورهای متفاوت اکسنت در بازار آمریکا یکسان فرض شوند.

در بعضی مطالب قدیمی، از تفاوت موتورهای موسوم به «Blue» با نسخه مونتاژی صحبت شده است. بااین‌حال، عنوان Blue به‌تنهایی مشخصات یک پیشرانه را روشن نمی‌کند و ادعای سازگاری بهتر موتور مونتاژی با آب‌وهوای ایران نیز با آزمون مستقل مستند نشده است. مشخصات قابل اتکای همین نسخه، موتور ۱٫۶ لیتری MPI با زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌هاست.

نیروی موتور از طریق گیربکس چهارسرعته اتوماتیک با امکان انتخاب دستی دنده به چرخ‌های جلو می‌رسد. تعداد کم دنده‌ها در رانندگی عادی شهری الزاماً مشکل بزرگی ایجاد نمی‌کند، اما در سبقت یا سربالایی، فاصله بیشتر میان ضرایب دنده نسبت به جعبه‌دنده‌های شش‌سرعته خودش را نشان می‌دهد. موتور برای رسیدن به توان بیشتر به دور بالاتر نیاز دارد و گیربکس همیشه نمی‌تواند مانند مجموعه‌های جدیدتر، دور موتور را در محدوده دلخواه نگه دارد.

برای اکسنت مونتاژی، شتاب صفر تا صد حدود ۱۱٫۴ ثانیه و مصرف سوخت ترکیبی اعلامی ۶٫۴ لیتر در هر صد کیلومتر ثبت شده است. این ارقام، داده‌های فنی اعلام‌شده‌اند و نباید با نتیجه یک آزمون رانندگی یا مصرف واقعی در ترافیک اشتباه گرفته شوند. مصرف واقعی به شرایط رفت‌وآمد، وزن بار، شیوه رانندگی و وضعیت فنی خودرو وابسته است.

یکی از نکته‌های قابل توجه، نشانگر ECO در پشت آمپر است. روشن‌شدن این علامت به راننده اطلاع می‌دهد که شیوه رانندگی در آن لحظه اقتصادی ارزیابی می‌شود؛ اما در اکسنت مونتاژی دکمه مستقلی برای فعال‌کردن یک حالت رانندگی اقتصادی با تغییر محسوس برنامه گیربکس و واکنش پدال گاز وجود ندارد. بنابراین نباید نشانگر ECO را با یک حالت رانندگی قابل انتخاب اشتباه گرفت.

تجربه رانندگی

اکسنت در سرعت‌های پایین با فرمان سبک و ابعاد قابل مدیریت، برای رفت‌وآمد شهری دردسر کمی دارد. موتور هنگام حرکت آرام صدای زیادی به کابین نمی‌فرستد و گیربکس اتوماتیک نیز خستگی رانندگی در ترافیک را کمتر می‌کند. با فشردن بیشتر پدال گاز، موضوع متفاوت می‌شود: موتور برای شتاب‌گیری به دور بالاتر می‌رود و صدایش، به‌خصوص پس از عبور از محدوده ۴۰۰۰ دور در دقیقه، واضح‌تر شنیده می‌شود.

بررسی‌های رانندگی منتشرشده در زمان عرضه نشان می‌دهند اکسنت برای شتاب‌گیری روزمره ضعیف و درمانده نیست، اما در مقایسه با سدان‌های دو لیتری، توان کمتری برای سبقت‌گرفتن و شتاب‌گیری دوباره دارد. یکی از آزمون‌های منتشرشده در سال ۱۳۹۷، شتاب صفر تا صد را در شرایط آزمایش خود بیشتر از عدد اعلامی کارخانه ثبت کرد. این نتیجه را نباید به‌عنوان زمان ثابت شتاب تمام اکسنت‌های مدل ۹۷ در نظر گرفت.

سیستم تعلیق اکسنت در عبور از ناهمواری‌های معمول شهری ضربه‌ها را تا حد خوبی جذب می‌کند، هرچند روی دست‌اندازهای تیز ممکن است کوبش احساس شود. در بررسی‌های مقایسه‌ای همان دوره، صدای تعلیق و راحتی کلی سواری از ویژگی‌های مثبت خودرو بوده است. این ویژگی به معنای نرمی یک سدان بزرگ‌تر نیست؛ فاصله محوری کوتاه‌تر و لاستیک‌های ۱۹۵ میلی‌متری همچنان بر نحوه عبور از سطح خراب خیابان اثر می‌گذارند.

در پیچ‌ها، اکسنت به اندازه خودروهای اسپرت برای تغییر مسیرهای ناگهانی طراحی نشده است. در یکی از بررسی‌های رانندگی، هنگام فرمان‌دادن تند در سرعت بالاتر تمایل محور عقب به ناپایداری گزارش شده، درحالی‌که یک بررسی مقایسه‌ای دیگر، فرمان‌پذیری آن را برای استفاده عادی مناسب توصیف کرده است. این تفاوت نشان می‌دهد نمی‌توان از یک تجربه محدود، حکم قطعی برای همه شرایط صادر کرد. وجود سیستم کنترل پایداری کمک مهمی است، اما جایگزین سرعت مناسب و لاستیک سالم نمی‌شود.

ایمنی

یکی از امتیازهای مهم اکسنت مونتاژ در برابر شماری از رقبای مونتاژی هم‌دوره، فهرست تجهیزات ایمنی آن است. شش کیسه هوا شامل دو کیسه هوای جلو، دو کیسه هوای جانبی صندلی‌های جلو و دو کیسه هوای پرده‌ای، ترمز ضدقفل (ABS)، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD)، ترمز دیسکی در هر چهار چرخ، کنترل پایداری الکترونیکی (ESC)، مدیریت پایداری (VSM) و نمایش هشدار فشار باد تایرها (TPMS) در مشخصات نسخه مونتاژی ذکر شده‌اند.

در مورد امتیاز تصادف باید دقیق‌تر صحبت کرد. اکسنت نسل چهارم در آزمون سال ۲۰۱۱ مؤسسه استرالیایی ANCAP پنج ستاره دریافت کرد؛ نتیجه‌ای که آن مؤسسه برای نسخه‌های سدان و هاچ‌بک عرضه‌شده در بازار استرالیا منتشر کرده است. از سوی دیگر، اکسنت سدان بازار آمریکا در ارزیابی NHTSA برای سال مدل ۲۰۱۴ چهار ستاره کلی گرفت. این دو آزمون روش‌های یکسانی ندارند و هیچ‌کدام به‌معنای آزمون مستقل خودروی مونتاژ ایران نیستند.

تصویر ایمنی با نگاه به آزمون‌های جزئی‌تر هم کامل می‌شود: مؤسسه IIHS برای اکسنت سدان همین نسل، در آزمون برخورد جلو با هم‌پوشانی کم سمت راننده امتیاز «ضعیف» ثبت کرده است؛ درحالی‌که نتیجه آزمون جلو با هم‌پوشانی متوسط آن «خوب» بوده است. بنابراین وجود شش کیسه هوا و کنترل پایداری امتیاز محسوب می‌شود، اما ادعای ایمنی بی‌نقص برای این نسل درست نیست.

در بعضی فهرست‌های تجهیزات نسخه‌های وارداتی، نام سامانه‌هایی مانند کمک‌حرکت در سربالایی (HAC)، کنترل کشش (TCS) یا تشخیص سرنشین (OCS) دیده می‌شود. چون فهرست‌های منتشرشده درباره استانداردبودن این موارد در نمونه مونتاژی یکدست نیستند، نباید صرفاً بر اساس مشخصات نسخه وارداتی، وجود آن‌ها را روی اکسنت مونتاژ ۹۷ قطعی دانست.

رقبا

کیا سراتو دو لیتری آپشنال سایپا مهم‌ترین گزینه مقایسه برای اکسنت مونتاژی در بازار ایران است، هرچند سراتو از نظر کلاس و اندازه بدنه بزرگ‌تر است. موتور دو لیتری با قدرت ۱۵۶ اسب بخار و گیربکس شش‌سرعته اتوماتیک، برتری مشخصی در کشش و شتاب‌گیری به سراتو می‌دهند. فضای ردیف عقب و صندوق آن هم بیشتر است. در مقابل، اکسنت مونتاژی با شش کیسه هوا، کنترل پایداری و ترمزهای دیسکی عقب، تجهیزات ایمنی کامل‌تری نسبت به سراتو آپشنال سایپا ارائه می‌کند؛ خودرویی که با دو کیسه هوا و بدون کنترل پایداری الکترونیکی مونتاژ شد.

رنو سیمبل اتوماتیک مقایسه‌ای نزدیک‌تر از نظر کلاس خودرو است. موتور ۱٫۶ لیتری آن ۱۰۵ اسب بخار قدرت دارد و مانند اکسنت از گیربکس چهارسرعته اتوماتیک استفاده می‌کند. اکسنت روی کاغذ موتور قوی‌تری دارد و در نسخه مونتاژی مجموعه امکانات رفاهی و ایمنی قابل توجهی ارائه می‌دهد. در طرف مقابل، طراحی ساده‌تر سیمبل و تفاوت تیپ‌های آن باعث می‌شود مقایسه تجهیزات فقط با مشخص‌کردن نسخه انجام شود.

هیوندای i20 مونتاژی برای کسی مطرح می‌شود که به صندوق مجزای سدان نیازی ندارد و بدنه هاچ‌بک را برای استفاده شهری ترجیح می‌دهد. موتور ۱٫۴ لیتری نزدیک به ۱۰۰ اسب بخار آن از اکسنت ضعیف‌تر است و فضای بار دو خودرو نیز کاربرد یکسانی ندارد. اگر حمل وسایل سفر و وجود صندوق مستقل مهم باشد، اکسنت انتخاب متناسب‌تری است.

در میان گزینه‌های کارکرده، مزدا ۳ نیو دو لیتری نیز ارزش مقایسه دارد. موتور حدود ۱۴۸ اسب بخاری و گیربکس پنج‌سرعته اتوماتیک آن، برای کسی که شتاب و لذت رانندگی را در اولویت می‌گذارد جذاب‌تر است؛ اما مزدا ۳ اساساً در رده‌ای بالاتر قرار می‌گیرد و نمی‌توان بدون درنظرگرفتن مدل، کارکرد و قیمت معامله، آن را رقیب کاملاً هم‌ارز اکسنت دانست.

ارزش خرید

ارزش اکسنت مونتاژ مدل ۱۳۹۷ بیش از همه به تعادل میان کاربرد شهری، امکانات ایمنی و توان فنی متوسط آن برمی‌گردد. خریدار، سدان نسبتا جمع و جوری میگیرد می‌گیرد که موتور تنفس طبیعی، صندوق ۴۶۵ لیتری ، تهویه اتوماتیک، دوربین عقب و شش کیسه هوا دارد. این ترکیب برای رفت‌وآمدهای روزانه و سفرهای معمول خانوادگی، مزیت واقعی است؛ به‌ویژه اگر مقایسه با خودروهایی باشد که از بعضی تجهیزات ایمنی آن محروم‌اند.

در نقطه مقابل، گیربکس چهارسرعته و کشش محدودتر در مقایسه با سراتو دو لیتری را نمی‌توان نادیده گرفت. کیفیت مواد کابین هم اقتصادی است و نبود کروز کنترل برای کسی که مرتب در جاده سفر می‌کند یک کمبود ملموس محسوب می‌شود. به همین دلیل، اکسنت لزوماً برای خریداری که جاده‌های کوهستانی، سبقت‌های مکرر یا رانندگی پرشتاب دارد، بهترین انتخاب میان گزینه‌های هم‌دوره نیست.

برای خرید نمونه کارکرده، بهتر است علاوه بر سابقه سرویس موتور و گیربکس، عملکرد مجموعه ترمز و کنترل پایداری، تجهیزات الکترونیکی کابین، سانروف و دوربین عقب بررسی شود. هزینه و موجودی قطعات بدنه یا مجموعه‌های خاص نسخه مونتاژی نیز باید با استعلام روز سنجیده شود؛ نمی‌توان صرفاً از روی نشان هیوندای نتیجه گرفت که همه قطعات همیشه فراوان یا ارزان‌اند. بدون مقایسه قیمت روز نمونه‌های سالم، ادعای برتری قطعی ارزش خرید اکسنت نسبت به سراتو یا مزدا ۳ هم قابل دفاع نیست.

در این رنج قیمتی اگر به دنبال خودرویی با ویژگی‌های اسپرت تر هستید می‌توانید به سراغ نمونه‌های کارکرده مزدا ۳ بروید یا اگر به خودروهای کوچک و کم‌مصرف علاقه‌مند هستید می‌توانید هیوندای i20 را هم مدنظر خود داشته باشید.

جمع‌بندی

هیوندای اکسنت مونتاژ ۹۷ انتخابی منطقی برای کسی است که سدان اتوماتیک جمع‌وجور با صندوق مناسب و تجهیزات ایمنی مهم می‌خواهد، اما انتظار شتاب یک خودروی دو لیتری را ندارد. امکانات نسخه کرمان موتور، به‌خصوص تهویه اتوماتیک و مجموعه کیسه‌های هوا و کنترل پایداری، نقاط مثبت آن هستند. در مقابل، گیربکس چهارسرعته و محدودیت کشش در رانندگی پرفشار مهم‌ترین دلایلی‌اند که باید پیش از انتخاب، پشت فرمان خودرو به آن‌ها توجه کرد.